Türkiye’nin en hoş kanyonunu geçmek için en hoş mevsimdeyiz

tarafından
12
Türkiye’nin en hoş kanyonunu geçmek için en hoş mevsimdeyiz

Birinci nasıl bulunduğunun kıssasını anlatmalıyım Bozudere Kanyonu’nun… Fethiye Saklıkent Kanyonu’nun içine çıkıyor; dağların ortasında o denli bir gizlenmiş ki kimse bilmiyor. Birinci geçenin kim olduğu bile bilinmiyor. İstanbul Kanyon ve Tabiat Sporları İhtisas Kulübü (ICT Canyoning) lisanslı kanyon atletiyim. Bizim kulüp Bozudere’yi bir Alman kümenin geçişiyle öğrenmiş. Almanlar geçtikten sonra kanyonun ismini Monster Canyon koymuşlar. Türkiye’de bunu gören ICT Canyoning’den Erdal Yalçın Hocam durur mu?

Tam dört kere Fethiye Saklıkent bölgesine gidip girişini bulmaya çalışmış. Haritalar üzerinde çok uzun mesailer harcamış ve en sonunda 2019’da o kanyonu bulmuşlar. Birinci geçişte 19 saat kısmen mahsur kalarak, sabah girdikleri kanyondan sonraki gün çıkabilmişler. Zira bold’lanmamış (Bold: Tırmanma ve iniş için kullanılan ipleri geçirebileceğiniz, kayalara çakılan çelik halkalar) bir kanyonu geçmek sahiden hayati risk oluşturur. Benim birinci geçişim onların ikinci geçişine denk geliyor. Hani şu şelalede vefatla burun buruna gelmem…

Bozudere Kanyonu yaz aylarında neredeyse büsbütün kuru. Yalnızca havuzlarında su kalıyor ki bir seferinde o kokuşmuş sulara atlamak; ölmüş sincapları, fareleri ellerimizle iterek ilerlemek zorunda kalmıştık. Tıpkı geçişte bulunduğum yerden çıkamayıp o simsiyah, kokuşmuş suya göz nazaran göre 4-5 defa kaymam var ki… Bana “Hayatında yaptığın en mecnun şey neydi” diye sorsalar, “Ölümle burun buruna geldiğim andan fazla bu kokuşmuş sulara batıp çıkmam” derim. Artık bunları yazdım diye “Hani çok hoş bir yerdi” dediğinizi duyar üzereyim. Biz bu kanyona suluyken yani kış aylarında giriyoruz. Kuruyken girme sebebimiz inançlı sportif geçişler yapılabilmesi için kanyonu bold’lamak. Yani kışa ve zevkli geçişlere hazırlık bir nevi…

Bozudere 30-40 ve 60 metrelik yükseklikleriyle güçlü bir kanyon.

Birinci kısım daha kolay

Bozudere Kanyonu aslında iki kısımdan oluşuyor. Birinci kısım Fethiye’de Arsa Köyü yakınlarında, tarihi bir köprünün altından başlıyor. Uzunca bir müddet dere yürüyüşü yapıyorsunuz. Teknik geçişler başladığında cümbüş de başlıyor. İpli inişler, çokça suya atlama ve en sevdiğim tobogganlar (doğal su kaydırakları) burada. Bu spora başladığımda en yüreğimi ağzıma getiren, bu su kaydıraklarıydı. Zira ben bir çocuk bahçesinde kaydıraktan bile kayamazdım, kendimle çok savaştım ve galip çıktım. Dağların ortasında, el değmemiş negatif iyon cenneti tobogganlar benim yeni oyun alanım. Türkiye’de çok az kanyonda var bu doğal su kaydırakları ve bence en hoşları Bozudere’de.

Dere yürüyüşünü tamamlayıp geniş bir açıklığa çıktığınızda kanyondan ayrılmak için burası son bahtınız. Şayet çıkmazsanız asıl Bozudere’yi Bozudere yapan Monster Canyon diye anılmasına sebep 60 metrelik ipli inişler, şelaleler, çok yüksek duvarlar başlıyor ve bu noktadan sonra tek çıkış yolunuz kanyonun sonu. İsterseniz buradan girip direkt ikinci kısmına da geçebilirsiniz. Peş peşe gelen 30-40-60 metrelik yükseklikler, kimi vakit şelalelerden, kimi vakit yanından inerek, devamlı ilerleyerek o süper görünümlerin tadını çıkarıyoruz. Yükseklik korkusunu bu sporla yenmiş olan ben, adrenalin bedenimde tavan yapmışken yaşadığımı hissediyorum. Ekstrem spor neymiş, burada anlıyor insan. Sonlara gerçek o birkaç sene evvel, gecenin bir yarısı beni vefatla burun buruna getiren şelaleye geliyoruz. Yaşadığım olayı sözlere dökmek güç.

Özetle; şelalenin tam içinden iple inmeye çalışırken gecenin karanlığı, başıma balyoz üzere inen sular, sıçrayan sudan öteki bir şey görememem, kilomun azlığı, inmem gereken ipin ıslaklığı nedeniyle bir türlü kaymaması hudutlarımı altüst etmişti… Şelalenin savurduğu rüzgârdan ötürü aldığım nefesi veremedim. Havayla boğulan birinci insan olacaktım sanırım. Eh, ne olacaksa olsun deyip elimdeki ipi bıraktım lakin yüksek inişlerde inişin ortasına gelmeden ip kaymaz. Benim ip de kaymadı. Elimle kayalara vura vura, ipin üstünde bağıra bağıra ağladığımı hatırlıyorum. Arkadaşlarımın anlattığına nazaran sesim yeri göğü inletmiş. Sonra baktım ölmüyorum, son kuvvetimle o ipi çekerek belirli bir yere geldim. Sonrasında Erdal Hocam beni indirdi.

Şelale inişi ikiye bölündü

Bu kanyonun bold’lanması için kulübün her tertibine gitmeye çalışıyorum; o şelalede yaşadıklarımı bir diğeri yaşamamalı. O vakit bu spora yeni başlamıştım. Daha ikinci kanyon geçişimdi. Şelale bold’lu değildi. Artık o şelaleyi suya maruz kalmadan inebiliyoruz. 60 metrelik iniş ikiye bölündü. Tüm bu yaşananlar da torunlarıma anlatacağım öyküler olarak kaldı. Bana inanırlarsa natürel… Bu kanyonun bitimi Saklıkent Kanyonu’nun içine çıkıyor. Saklıkent Kanyonu’na girdiğinizde yüksek duvarların ortasında ilerlerken sol taraftan bir şelale dökülür ya hani, işte tam oradan iniyoruz. Şayet bu yazıyı okuduktan sonra Saklıkent’e giderseniz başınızı kaldırıp Bozudere Kanyonu’na bir selam çakın benim için.

O şelalenin ve o yüksek duvarların arkasında neler oluyor neler! Tüm bunlar mutlaka gözünüzü korkutmasın. Gerekli eğitimleri aldıktan sonra, ekipmanınız da tam olduğunda her şeyi denetim altına alabilirsiniz. Geriye doğal bir aqua parkta atlayıp zıplamak ve eğlenmek kalır. Adrenalinin doruklarında, suyun ve tabiatın güzelleştirici gücüyle birlikte, yaşadığınızı tabanına kadar hissedeceğiniz bir deneyim bu. Bana inanın… Kanyonlar insanların çarçabuk ulaşamadığı yerler olduğu için negatif iyonlar en çok buralarda bulunur. Bekleme sürelerinizde eldivenlerinizi çıkarıp suya, taşa bol bol dokunun. Bu negatif iyonları bedeninize alın. Tabiat insanı güzelleştirir cümlesi rastgele söylenmiş havalı bir cümle değildir. Tabiat sizi sahiden güzelleştirir.

Suların gücüyle kaydırak üzere biçimlenmiş kayalara toboggan deniyor ve geçmesi çok zevkli

Bir akraba meskeni sıcaklığıyla karşılanıyoruz

Bozudere geçişinde birinin sizi girişe bırakıp çıkıştan alması gerekiyor. Bize, yol üstündeki gözlemecilerden Kardeşler Restoran’ı işleten Zeki Kılınç Abi yardımcı oluyor. Restoranın konforlu köşklerinde yatıyoruz ancak isterseniz kamp da yapabilirsiniz. Gitmişken eşi Meryem Hanım’ın ellerinden çıkan gözlemeleri ve süper yemeklerini denemelisiniz. Oğlu ve kızıyla tam bir aile işletmesi olan bu yer uzaktaki bir akrabanızı ziyaret etmişsiniz hissi veriyor. Sabah hoş bir köy kahvaltısıyla uğurlanıp akşam mis üzere yemeklerle karşılanıyorsunuz. Hava çok soğuksa konutun bir odasını size açıveriyorlar.

Bahar Gündoğdu (sağ başta) ICT atletleriyle…

Elinizi kolunuzu sallayarak giremezsiniz

Teknik kanyonlar elinizi kolunuzu sallayarak dolaşabileceğiniz yerler değildir.Sağlam bir takımınız olmalı. En son edindiğim deneyimle bu sporu yapmak isteyen atletlere önerebileceğim kulüp, İstanbul Kanyon ve Tabiat Sporları İhtisas Kulübü (ICT). Türkiye’de kanyon eğitimi veren öteki kanyon dernekleri de var. Rastgele bir kâr hedefi gütmeyen spor kulübü ICT Canyoning, kanyon atletleri yetiştiriyor. Düzenlediği etkinliklere paylaşım yordamı katılıyorsunuz; ortada para kazanan bir çeşit şirketi yok. ict.org.tr’den bilgi alabilirsiniz.