‘Zirveden Dünya’nın yuvarlak olduğunu görmek eşsiz bir duyguydu’

tarafından
19
‘Zirveden Dünya’nın yuvarlak olduğunu görmek eşsiz bir duyguydu’

Uzun vakittir iklim kriziyle ilgili araştırmalar yapan Arçelik CEO’su Hakan Bulgurlu, hem farkındalık yaratmak hem de geleceğe daha yaşanabilir bir dünya bırakmak için 2018 yazında Everest’in tepesine tırmanma kararı aldı. Daha evvel hiçbir dağcılık tecrübesi yoktu. 23 Mayıs 2019’da doruğa ulaşabilen birkaç bin şanslı beşerden biri oldu.

Deneyimini anlattığı kitabı geçen ay çıkan 49 yaşındaki Bulgurlu’yla bu özel tecrübesini konuştuk.

Everest’e tırmanma fikrine yöneticilerinizi nasıl ikna ettiniz? Ailenizin birinci yansısı ne oldu?

Mevzuyu birinci olarak Koç Holding’deki yöneticilerim ve ailemle paylaştım. Hazırlık için, evvel yaklaşık 7.000 metreyle Amerika kıtasının en yüksek doruğu Aconcagua’ya tırmandım. Aconcagua dönüşünde eşim Stephanie’yle planlarımı paylaştığımda birinci yansısı “Çocuklarımın babasız büyümesini istemiyorum” oldu lakin maksadımı dinleyince beni destekleyip cesaretlendirdi. Rahmi Bey’in (Koç) birinci sorusuysa “Sör Edmund Hillary’nin (Everest’in doruğuna çıkan birinci kişi) durduğu yerde mi duracaksın” oldu. Dikkatli olmamı, en ufak bir riskte geri dönmemi istedi. Son olarak da babamla konuşarak müsaadesini aldım.

Tırmanış öncesinde nasıl bir hazırlık süreci geçirdiniz?

Genel olarak, spor yaparım ve beslenmeme dikkat etmeye çalışırım lakin bu süreçte özel bir beslenme ve antrenman programı uyguladım. Yüksek irtifaya bedenimi hazırlayabilmek için hipoksik çadırdan faydalandım, geceleri bu çadırda uyudum. Ayrıyeten tırmanış idmanları yaptım. Everest’in kuzey rotasındaki 3 kısımdan en şiddetli olanı 2’ncisi. Tırmanılması neredeyse mümkün olmayan dik bir uçurum. Ancak Çinliler bu etaba yerleştirdikleri alüminyum merdivenle tırmanışı mümkün kılmış. Ben de bu kuvvetli etaba hazırlanmak için bir kopyasını İstanbul’dan yaklaşık bir saatlik aralıkta, Ballıkayalar Kanyonu’nda dağcılardan takviye alarak inşa ettim, burada deneme tırmanışları yaptım.

Birinci tepeniz Aconcagua’da neler hissettiniz?

Doruğa varınca kendimi çok yeterli ve canlı hissettim, muazzam bir andı. Fotoğraf ve görüntü çekenlerle şakalaşıyordum. Takımca fotoğraf çektirmek için poz verirken dizim çıktı ve büyük bir panik yaşadım. Takımımızın rehberiyse dağda tek başıma olduğumu ve bu sorunu kendi başıma halletmem gerektiğini söyledi. Bir formda dizimi yerleştirmeyi başardım lakin doruğun bir de inişi vardı. Evvel ağrımasından ya da tekrar çıkmasından korktum ve temkinli adımlarla ilerledim.

‘Sarımsaklı yağ içtim’

Everest tırmanışı için geri sayıma başladığınız periyotta günlük hayatınız değişti mi?

Çok daha sıkı bir beslenme programı izledim, üstelik pek de hoşuma gitmeyen yeni alışkanlıkları içeriyordu. Örneğin; sabahları sarımsaklı zeytinyağı içmek, idman sonrası taze badem sütlü yulaf ezmesi yemek üzere. Öğlen yemeğimde salata yahut çorba vardı. Akşam yemeğindeyse yüklü zerzevat… Destek olarak magnezyum, D vitamini ve omega yağları içeren haplar kullandım. Ofisteki spor salonuna koşu bandı gibisi bir tırmanma aleti aldım, adım çalıştım.

Everest’te sizi nasıl bir ortam bekliyordu?

Ana kamp, Ay’ın yüzeyine benziyor; güneş doğarken de kayaların rengi yüzünden Mars’a. 5.000 metre yükseklikte düz, kayalık bir ova; hayvan, böcek, bitki hiçbir şey yok. Kampta üstlerde kullanılandan daha büyük bir dizi turuncu çadır var. Bu çadırlarda uyku tulumu, masa, sandalye, telefon şarj etmek ve aydınlatma için elektrik var. Bunlar dağ ortamı için çok lüks.

Tırmanış sırasında sizi en çok ne zorladı? Hiç önemli bir tehlikeyle karşı karşıya kaldınız mı?

Son derece dik 2’nci etapla birlikte tabanları çivili kramponlarla yürüyor ve oksijen takviyesi kullanıyorsunuz. Karın, buzun olmadığı yerlerde kramponlar kayıyor. Yüksek irtifa nedeniyle oksijensizlik de bedeni ve beyni zorluyor. Fizikî olarak çok zorlandığım anlar oldu, fakat en zoru duygusal kısmıydı. Hayatını kaybetmiş dağcıların vücutlarıyla karşılaştım ve hayati tehlike yaşayan bireyler gördüm. Kendimi kestirim ettiğimden de büyük bir tehlikeye attığım gerçeğiyle yüzleştim. Çocuklarım gözümün önüne geldi. Kamp bölgesinde uyuduğum çadırın üzerine bir kaya modülü düştü ve çadırım parçalandı. Şayet üzerime isabet etseydi ölebilirdim. Bir öteki büyük tehlikeyi ‘Kuzey Sırtı’ denen yere yaklaşırken yaşadım. Ayağımı bir ipten başkasına geçirmeye çalışırken kaydım. Karabina (halka ve kanca fonksiyonuna sahip ekipman) tepe grubuma takıldı. İpe bağlı olmadığım için kaymaya başladım. Var gücümle tutundum.

Dünyanın en yüksek noktasında neler hissettiniz?

Everest’in tepesindeyken bir his karmaşasına giriyorsunuz. Dünyanın en yüksek doruğuna çıktığınız için coşkuya kapılıyor, adrenalin patlaması yaşıyorsunuz. Bir yandan tabiatın gücüne ve hoşluğuna hayran kalıyor, öbür yandan tüm uğraşlarınıza karşın bir hiç olduğunuzu görüyorsunuz. Tepeden Dünya’nın yuvarlak olduğunu görebiliyorsunuz. Üstünde yaşadığımız gezegenin biçimini kendi gözlerimle görmek eşsiz bir histi.

Seyahatiniz size ne öğretti?

Yaşamak her şeyden değerli. Everest tırmanışından değişik biri olarak döndüm; dağın bana öğrettiği pek çok ders var. Öncelikle eşim ve çocuklarımla münasebetlerim artık çok daha güzel. Artık kesinlikle onlar için vakit yaratıyorum; artık daha çok şey paylaşıyoruz. Everest, liderlik şeklimi da değiştirmemi sağladı. Çalışma arkadaşlarımı daha çok dinliyorum, uzmanlıklarına güveniyorum. İnsanlara ve sıkıntılarına karşı daha hassasım. Everest tecrübem bana en yüksek doruğun bile üstesinden gelmenin mümkün olduğunu gösterdi.

3 etkileyici durak

Bulgurlu, Everest’e tırmanmaya karar verdiği günle doruğa ulaştığı ana kadar gidip gördüğü yerler ortasında kendisini en çok etkileyen üç kenti şöyle anlatıyor:

Mendoza: Aklıma birinci gelen Aconcagua’ya giderken uğradığımız Arjantin’deki Mendoza kenti. Sonu gelmeyen kızıl kayalıklarla dolu, tek bir ağacın olmadığı, çöl üzere bir bölge. Bölgede artık kar yağmadığını, buzulların yılda 30 santim küçüldüğünü ve bunun sonucu olarak yerli halkın önemli bir su kıtlığı yaşadığını öğrendim.

Lhasa: Bir başkasıysa Everest’e giderken uğradığımız, dünyanın en yüksek kentlerinden biri olan Tibet’teki Lhasa. Her yerde kameraların olduğu, inanılmaz denetim altında bir yer. Her adımınızda takip edildiğinizi hissediyorsunuz. Kent, tüm kısıtlamaların yanında büyüleyici bir yer. Dalai Lama’nın kışlık sarayı olan, şimdiyse insanların hac seyahati yaptığı ve kızıllı beyazlı tuğlalarla örülen Potala Sarayı da çok etkileyici.

Mallorca: Son olarak Everest öncesi ailemle vakit geçirmek için gittiğim İspanya’da, Mallorca’dan etkilendiğimi söyleyebilirim. Üzüm bağları bisiklet idmanlarımı keyifli kılmıştı.